~terväh peäzen~ (terväh=kohta, terve-sanan terva-selitykset vääriä?)
~mie huuhtah kylvin nagrista~ (kylvettiinkö kaskeen koskaan mitään omaa, vai puhdas laina)
~huuhtikota~ (huhdan lähelle pystytetty kota missä asuttiin kaskeamisen ajan)
~vuattiet pessäh ta huuhotah avannossa~
~mie huuhon tsainikan~ (teekannun, tsainikka=tsainiska, kka ja kkä-päätteiden alkuperästä, sanojen alut omia, päätteet lainaa)
~huuhto dallad doves~ (jalat joessa)
~pidää huuhtua silmät, da lähtie mettsäh~ (pyhään paikkaan mennään puhtaana)
~huukkajahaukka~ (kanahaukan vanhempi nimi)
~huukkau kanoin syöjy haukku~
~konsa sieneh lähtietäh, siid huuketah~ (huudetaan, huhuillaan)
~hyybie huukkau~ (huuhkaja, sukunimi Hyypiä, alkuperäisiä totemistisia sukuja)
~en sano huuliks engo kieliks, juuri totta sanon~
~häi huulien sydämel vai muhahtah, toine lohkahtah~ (naurutapoja)
~sinul pidää ostaa huulisoitto, ehkis opastut soittamah~ (opastua tekemään jotain)
~ukkuandu on hyvä huulivojje~ (suuteleminen)
~tulou huureissa kotih~ (ilman saalista)
~tyttö kun ei kizauteta se siitä huureis istuu~ (tanssiteta, pahoilla mielin)
~huurre on doga lehväzem peittänyt~
~kylyssä on huuruo~
~huuru mielez~ (paha mieli, paha (bad) sanan kotoperäisiä vastineita)
~vähä oli huudajoa avitsuonis~ (auction, kauppaan eli ahneuteen liittyvät sanat valkoisilta mustalaisilta)
~huudehini mettsä~ (huurteinen)
~se pitäy lasta roasakalla persien huutoa, jotta muistau~ (selkäsaunan alkuperästä, voimankäyttöä ihailevien arjalaisten tapoja)
~ku mie silma hyväzesti huuvan~ (kotimainen tapa=sanan voima)
~elä huuvata pienembies~ (kiusaa)
~huuveh on kun semmoni huura laskeutuu mettsäh tahi satau lumen~
~pakkazen huueh~
~mettsä mäni tän yön huudeheh, ylen om pakkani~
~ku oliz mettsy huudehes synnyn aigua~ (joulun ja loppiaisen välillä)
~synnymmoan aigah~ (maa ei synny talvella, päivä syntyy)
~huvvehtui puut tyynel pakkazel~
~huvvehtuksiz ollah puud~ (huurussa)
~synnynmoan aijal Jumala metsän huuvehutti, hyvä vuozi roih~ (ts. metsä syntyy huurtuessaan=synnyn aika=ensimmäisten kovien pakkasten aika)
~metsän pakkaine huvvehtutti~
~elod mellitsäz huvahtih, ga lienoogo varrassettu~ (viljat varastettiin myllyssä, mylläri=myller=miller)
~jauhot huvettih, uuttu pidäy soaha~ (jauhon valmistaminen kielletty tavalliselta kansalta eli suomalaisilta)
~hyvä on huvennus pahan azien~
~häi azieda huvendoa~ (kaunistelee)
~kudojez verkko puolen hubenuobi~
~hubizou pagizou hillah~
~itköö hyhettäy~
~hyhizyö viluz~ (tärisee)
~tuuloo hyhizöö~
~itsekseni nagramah hyhkähtelemmös~
~tedri hykerdäy~
~ukonlammas hyketteä~ (taivaanvuohi, alkuperäinen nimi?)
~en hykä (pelkää) nennii miehii, tulgah hod viizi~ (yksi karjalainen vastaa viittä arjalaista)
~kum mäned lemeh, suattau upota, se pahasti hygläy~ (suo)
~jänis hygli metsäs~ (hyppi)
~moizet suuret kariet oldih, venehty hyglytti~
~paissah händä kohtuzeks~ (raskaana=kohtusillaan)
~tedrilöin hykyrryz mänöö pedäjikös~
~tedret hykyrretäh tyynel huondeksel~ (tyynenä aamuna, teeri-tietäjä)
~midäbö hykähittös, va ed usso midä sanon~
~min en hykähtäi, prosi minum peäl, vai kehtanned~ (tee kantelu jos kehtaat, natsit tekevät rahaa suomalaisten riidoilla, "oikeuslaitos")
~syömizii hylgii, ei kaikkie syö~ (valpas emo huomaa lapsen ruoka-allergiat, jokainen hylkii jotakin)
~heän tietossus hylgävyi~ (rakkaus loppui, mielitietty)
~vesi on kalan hylvännyn, kala koutun kuolijana vejem peällä~ (kuollut kala=veden hylkäämä kala)
~minä hylgäin dubakam poltandan~ (hea!)
~hyllätt om parembi hullattuu~ (parempi lähteä kuin tulla hulluksi)
~hylgäi mielespiettävän~ (rakkaan)
~hymevyi tuulemah~
~pyhällä hymähtelih, pilven kazvatti dai vedeh puhkeni~ (ukonilmalla, alkuperäiset pyhät luonnon tapahtumista)
~pikoi hympetteä, tsud kuuluo~ (pikoi=ukkonen)
~tuulen hymyri~ (kova tuuli)
~hymyrie mäni~
~ukondyry hyvin vähäzeldä vain loittona hymähteli~
~ukkoni hymähtelöy~
~hynevyi pagizemah~
~itköö hynizöy~
~pagizou nenäheze hynizöy~
~hynnytä sie lasta, katso vädzizöö~
~kätkytty hynnytä, anna magoau lapsi~
~astuu hynnytteä~ (sukunimi Hynynen)
(lähde: karjalan kielen sanakirja osa 1)
