~jaloistani olem männyt niin köhmäkäksi~ (kömpelöksi iän myötä)
~köhmäkät pilvet~ (mustat ja paksut)
~suu on köhmälleh tostu nagramaz, omoa ittsie ei tijjä~
~lumi köhmöityi~ (jäykistyi)
~käet köhmöityi viluz~
~käid vilus köhmöttih~ (kohmettuivat)
~köhymua, pehmyt mua~
~lendeä köhähti mettso~
~tuli köhähtih palamah~
~kävelläh lapsed vilus, sid köhähytäh jällez~
~pättsi palau köhäittäy~
~hirven iän on köhäkkä~
~laps köhöröitseh, jo lattiel istuu~
~tsoajuheinän juuri on kökkyreä moista järiedä~ (kotoperäinen tee)
~lumikökkäleh~
~köglähtis sordui, halgoh öntästyi~ (kompastua=öntästyä)
~köksälleh on marjad, rybähäized~ (painuksissa)
~rybähäizet köksöttäy~ (marjatertut)
~halkoja illalla vähäni pantih ta moata köllöteltih~
~järvez on vezi valgei, vai kivet köllöttäy~
~lapset ku marjah mennäh, sit köllötys kuuluu~
~duonispuu kazvau kömeiköl~ (paksupintainen)
~kömejikk om mättähikkö, kömizöy sem peäl~
~kömikäs mua~
~jeä kömizöö, elä mäne, mäned vedeh~
~mettsäsiga on niin kömbelö, dotta mies kävelemällä yllättäy~ (mäyrä)
~nellän kynnen kömpperöitteä laps~ (nelinkontin)
~moa on kömpäkkä~ (kova)
~kömpäkkö mua~
~kömpäkäkse alkau männä vanhemmiten~ (kömpelöksi)
~kömpäkkö ilmu~ (kylmä)
~lumikömillä lapset luoksietsetah~ (heittävät lumipalloja)
~kömäkkö mua kömizöv astujez~
~kömäkkö puu kömähteleh, hapannuh on~
~ukko kömäjäy~ (ukkonen)
~könkäs~ (putous koskessa)
~kallivom piälä köngöttäy pedäjän juuret~
~laih on, kylgiluud könköttäy~
~mettso istuo könnöttää~
~pöpäkköni könttiöö~ (kovakuoriainen liikkuu hitaasti)
~könteikkö~ (epätasainen maa)
~söi kyllälteh ta loppujel lopussa männä könttämäh omin aikoneh mettsäh~ (kontio eli köntiö)
~könttyräkoivu, mukikas~ (mutkikas)
~kondii vit pezän loadii moizih köntölöih, kuz on kaadunnuzii puuloi da muudu lomuu~
~köbelehtäy pimiez~
~köbizöy mua, ondezu~ (ontto)
~sih oli köpistynnyh aidoa vaste vazaine~ (kuollut)
~köppelölumi~ (vasta satanut)
~köpperöitteä kävellä vaza, vasta soadu~ (poronvasa hoipertelee)
~piennar köpöttäy, onz on ual~ (ontto)
~kontie matata köpöttäy~
~suurie ahvenen körilähie~
~mettsy tiedäkkäh, mi händy körizyttäy~ (metsäkään ei tiedä mikä häntä vaivaa)
~konkelo köräjäy, vesisaje ei ole etähänä~
~ruga om peäl kuuzen kojas~ (kuusenpihka)
~köteikkö~ (mättähikkö)
~kodiregi kui on köteäzöitty, ga vältäy, ajoregi on näbiembi~ (kulunut kotireki ja hienompi ajoreki)
~ködzähteleh jalloiz märgy lumi~
~kötsäkk on deä, kui torahil kylmänyh~ (jäätynyt puikoille)
~pahoi ruadau kötöstäy~ (kötöstää=tehdä huonosti)
~sulat on linnulla pakkasella köyhälläh~ (pörhöllään)
(tähän päättyypi karjalan kielen sanakirja osa 2)
