~suoh upponi kainalolois sah~
~uijen upoten~ (miten hyvänsä, sanonta)
~se sana sih upokkah~ (jääköön meidän väliseksi)
~duumu syväh uppoi luuloih~ (luulo=mieli, mieli=lainasana)
~upotaldi vähäizen, odva peäzimmö~
~upotaskendelou pehmies suoz~
~astuu hangez, kuz upotteloo, kus kannatteloo~
~upotelnoiz olen~ (kiertoilmaisu, kuukautisista)
~paha on hiihteä, upotez on suksel~
~sid on upotes sie, ei pie sih ajoa~
~kiveksed on verkon upoteksekse~
~katso upotesseän loadi, heittäy hangi kannandan~
~upottai veneh on, äjjeä ei pie panna~
~hangi upottau~
~lemi upottav ittsie~
~suo om moine pehmei kai upottaa~
~lydy katso upottau, ei pie sih ajoa~ (lydy, vrt. lyydiläiset)
~kevädvez upotti niitun~
~upotittogo liinalivon hyvin~
~uppavon andoi~ (suukon)
~männä uppeih~ (upoksiin)
~uppeiz on veneh~
~uppeis koira uiji~
~uppuoloo ruzahtelieteh hangeh vähävälis~
~sid oli vanhu saimu uppovuksis~ (saimu=iso vene)
~uppovuim polves sah~
~veneh on uppoamistu vajai~
~uro~ (suksen olas)
~vezi uuttav urad~
~teil uran ajoin, peäzettö kyläh~ (rekiuran)
~uran kaivatimmo Kägimägeh puun vedäjez~
~uro ajettih lumeh~ (ura)
~otti uran eäreh~ (lähti pakoon)
~selgeä myöte musta uro~ (kyyllä)
~koiru urahtau~
~itkuh urahtih, koiru ku karahtih tuli~ (lapsi pelästyi)
~vieras tulov vai, ga urahtah koiru~
~vezi on urazen uuttanuh~
~toktihavvaz uraine kaivetah kuurastu panna~ (tököttiä eli tuohitervaa poltettaessa)
~urazu mua~
~koiroa uraittau puistattau~
~urakalla miehellä mäni~ (ilman häitä / lupaa)
~vasat, urakat ta vuonnilot jeäpi kuv vetoporot elir raitoporot otetah~ (urakka=toisella vuodella oleva urosporo)
~urozikko mua, urkkoa äjjy~ (urkkoa=uurteita)
~koira äräjäy, vain toizin aijoin se urajau~
~vattsa urajau~
~ukko urajau~ (ukkonen)
~koir uroau, yläh päi kattsou~
~urovui vihmuhuu~ (maa, vihman jälkeen)
~nuoruz da uravuz joga tytöl yhtemmoine~ (uravus=hulluus)
~uravuizissah kävelöy, ei tijjä n ittsiedäh~
~uravuspäivis kai elod menetti~ (hölmöyksissään)
~mibo hänen uravutti miehele menemäh~
~kirguo uravuttoa poikki jovez ehätystä~
~tämä poiga on urhakka~ (urhea, reipas)
~meän koir on urhakko~
~urhakka tuuli~ (kova, kolea)
~urhaz ei huoli ni midä~
~älä urhastelle liijakse, ole vagavemba~
~urhastauvuin lähtömäh~
(lähe: karjalan kielen sanakirja osa 6)
