~viego minä vastuksen voinnen suaha~ (vastineen,
puolison)
~ozavutti toizen vastuksez, toine hyvil veril tuli vastah~
(vastaan tulo toi onnea)
~se vaij jotta uusi vasta piti olla, millä kylvetetäh~
(morsianta, vasta=taikakalu)
~vasta loajitah rauvuskoivusta~
~sivoin vassat~
~kezäl, siid otetau lehtie vassoiksi~
~haudoma vassat, rubiemma kylbemäh~
~lapsi pandih dalgoin piällä, siidä ripsuteldih vassalla~
~parita miulda selgiä vassalla~
~perze pagaroih andoi vassal~
~ongo vastua sie kylyz, mil kylbie~
~sit kylys kylvemmö vastal talvel~
~kadajizel vastal kylvimmö, lehtivast ei ole sen hyvytte~
~märällä vassalla partiset puhassettih~
~vihmalla vasta ottauvutah mussikkaiset, puolat i muut marjat
tai hillot~
~ensiksi kylpisimä ta siitä vasta söisimä~
~nuava pidäy olla kuiva, ässev vasta voijah puizaksi panna~
~niin kun hänell oli uusi mekko peällä, vasta loajittu ihan~
~vasta hierotin, eikä heittän kivistämästä~
~pehmiä höydelölumi, s on vidi~
~hiän vasta tuli kodih~
~vaste tuli dumolois päi~
~vast oli teä, jo on kunne mennyh~
~vaste vie mardat kypsettih~
~siepä vasta pulvana olet, kun et tuota ymmärrä~
~vastebo on viihakko seä~
~vast anikko tulin~ (äsken, vastikään)
~vastuhädäh kylyh ei pie mennä~ (taudin alkuvaiheessa,
pahentaa oireita)
~vastahpäihine taloi~
~älä ole minul vastahuizin~ (hankaan)
~suvi da pohjane vastaih on~
(lähe: karjalan kielen sanakirja osa 6)
